Dziwne objawy perimenopauzy

Są takie momenty, kiedy zaczynasz czuć, że coś się zmienia.

Nie nagle.Nie dramatycznie.

Tylko tak… po cichu.

Tu coś pobolewa.Tu gorzej śpisz.Tu nagle masz wrażenie, że Twoje ciało reaguje inaczej niż kiedyś.

I najtrudniejsze w tym wszystkim jest to, że bardzo często nikt nie łączy tych kropek.

To nie są „dziwne objawy”

One tylko wydają się dziwne,bo nikt wcześniej nie powiedział, że mogą mieć wspólne źródło.

Perimenopauza nie zaczyna się od uderzeń gorąca.

Zaczyna się dużo wcześniej. Często właśnie w taki sposób — subtelny, rozproszony, trudny do uchwycenia.

Jak ciało zaczyna mówić

To nie jest jeden objaw.

To raczej zbiór małych sygnałów:

• bark zaczyna boleć „bez powodu”

• budzisz się w nocy, często o tej samej godzinie

• pojawia się niepokój, którego wcześniej nie było

• skóra robi się sucha, wrażliwa

• serce czasem bije jakby szybciej, mocniej

• ciało inaczej reaguje na jedzenie

• trudniej się skupić

Każdy z tych objawów osobno można wytłumaczyć.

Ale razem zaczynają tworzyć pewien obraz.

Co się właściwie zmienia

Hormony zaczynają się wahać.

Nie chodzi tylko o to, że jest ich mniej. One przestają działać tak stabilnie jak wcześniej.

A to wpływa na:

• układ nerwowy

• sen

• stany zapalne

• metabolizm

• tkanki i stawy

Dlatego ciało zaczyna reagować inaczej.

Nie gorzej. Inaczej.

Dlaczego to bywa tak mylące

Bo każdy objaw wygląda, jakby należał do innej historii.

Idziesz z barkiem — patrzą na bark. Z sercem — patrzą na serce. Ze snem — mówią, że to stres.

I często to wszystko jest „w normie”.

Tylko że ciało nie działa w częściach. Ono zawsze działa jako całość.

Z mojego doświadczenia

Najwięcej zmienia się w momencie, kiedy kobieta zaczyna rozumieć, co się dzieje.

Bo wtedy przestaje walczyć ze sobą. Zaczyna wspierać.

I to jest bardzo duża różnica.

Co możesz zrobić dla siebie

Nie trzeba robić wszystkiego naraz.

Wystarczy zacząć od podstaw:

• zadbać o sen i wyciszenie wieczorem

• wprowadzić coś, co działa przeciwzapalnie

• odżywić ciało, zamiast je ograniczać

• dać sobie więcej ciepła — dosłownie i w przenośni

I bardzo ważne —nie ignorować sygnałów.

Jeśli czujesz, że coś się zmienia…

To najprawdopodobniej masz rację.

To nie jest „przewrażliwienie”.To nie jest „wymyślanie”.

To jest etap.

I można przez niego przejść spokojniej,jeśli zacznie się go rozumieć.

Na koniec

Ciało nie zaczyna się psuć.

Ono się zmienia.

A kiedy wiesz, co się dzieje, łatwiej jest za nim nadążyć — zamiast z nim walczyć.